Richtlijnen voor de Behandeling van TDPM

Inleiding tot de Behandeling van TDPM

Premenstrueel Dysforisch Syndroom (TDPM) is een ernstige vorm van PMS, gekenmerkt door intense emotionele en fysieke symptomen die het dagelijks leven beïnvloeden tijdens de luteale fase, net voor de menstruatie¹. Ongeveer 3% van de menstruerende vrouwen wordt door TDPM getroffen, waardoor het vinden van effectieve behandelingen essentieel is voor het verbeteren van zowel het mentale als het fysieke welzijn. Behandelingen voor TDPM variëren van conventionele medicijnen zoals SSRI’s tot holistische benaderingen zoals dieetveranderingen en lichaamsbeweging, die vaak worden gecombineerd voor optimale resultaten.

Uw Gids voor de Behandeling van TDPM: Van Medicatie tot Levensstijlveranderingen

Dit artikel zal de meest bewezen behandelingsopties voor het beheersen van TDPM introduceren, genummerd voor duidelijkheid en eenvoud. Deze behandelingen worden ingedeeld in vier categorieën:

1. Medicatie
2. Therapieën en Begeleiding
3. Holistische en Levensstijlbehandelingen
4. Alternatieve Behandelingen en Zelfzorg

Medicatie bij de Behandeling van TDPM

Medicatie is vaak de eerste lijn van behandeling voor TDPM, vooral bij ernstige en stemmingsgerelateerde symptomen. De meest bestudeerde medicijnen zijn:

• Selectieve Serotonine Heropnameremmers (SSRI’s)2: SSRI’s, zoals sertraline, paroxetine en fluoxetine, zijn zeer effectief. Experts en het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) raden ze aan als eerste keuze bij de behandeling van stemmingsgerelateerde symptomen van TDPM3.
• Gecombineerde Orale Contraceptiva (COC’s): In plaats van SSRI’s kunnen artsen anticonceptiepillen voorschrijven als de patiënt ook zwangerschapscontrole wenst, samen met aanbevelingen voor veranderingen in de levensstijl (zoals sporten). COC’s helpen premenstruele stoornissen te behandelen door de ovulatie te stoppen en hormoonschommelingen te verminderen die symptomen veroorzaken. Ze kunnen echter minder effectief zijn bij stemmingssymptomen, vooral bij premenstruele depressie3.
• Gonadotropine-Releasing Hormoon (GnRH)-agonisten: GnRH-agonisten stoppen de ovulatie en elimineren de premenstruele fase en de bijbehorende symptomen. Hoewel ze effectief zijn in sommige ernstige gevallen, moeten ze alleen worden gebruikt als andere behandelingen hebben gefaald, vanwege ongewenste bijwerkingen zoals opvliegers en verlies van botdichtheid. Bovendien mogen ze alleen aan volwassenen worden voorgeschreven, nooit aan tieners, vanwege het gebrek aan gegevens over hun veiligheid en effectiviteit in deze groep3.

Therapieën en Begeleiding

Cognitieve Gedragstherapie (CGT)

CGT, een vorm van psychotherapie, richt zich op stemmings- en gedragsproblemen door patiënten te helpen hun denkpatronen over TDPM te wijzigen. CGT helpt negatieve gedachten te herstructureren en leert technieken voor ontspanning, probleemoplossing en stressmanagement3. Het is de meest onderzochte psychosociale behandeling voor premenstruele stoornissen en wordt aanbevolen in richtlijnen van experts. Onderzoek ondersteunt CGT bij het verminderen van angst en het verbeteren van copingmechanismen3. Online CGT-programma’s hebben ook veelbelovende resultaten laten zien, met symptoomverlichting die zelfs zes maanden na de behandeling stabiel blijft4.

Mindfulness-gebaseerde Technieken

Mindfulness-praktijken, zoals meditatie en yoga, kunnen stress verminderen en emotionele stabiliteit verbeteren. Studies suggereren dat deze praktijken de kwaliteit van leven kunnen verbeteren door de perceptie van symptomen te verminderen, hoewel ze effectiever kunnen zijn in combinatie met andere behandelingen5.

Levensstijlveranderingen

Levensstijlveranderingen worden vaak aanbevolen voor het beheersen van TDPM-symptomen, vooral milde tot matige premenstruele symptomen.

Beweging

Lichaamsbeweging wordt geassocieerd met verbeteringen in premenstruele symptomen, waarschijnlijk door het beïnvloeden van hormonen en stressniveaus5. Het beheersen van TDPM kan meerdere benaderingen omvatten, waarbij lichaamsbeweging een belangrijke niet-medicamenteuze therapie is5, aanbevolen in de richtlijnen van ACOG3. Het belangrijkste is om activiteiten te kiezen die u leuk vindt, met een doel van 150-300 minuten matige lichaamsbeweging (bijvoorbeeld stevig wandelen, rustig fietsen) of 75-150 minuten intensieve activiteit per week (bijvoorbeeld hardlopen, baantjes zwemmen, intensieve krachttraining)3.

Dieetaanpassingen

• Patiënten leren over premenstruele symptomen en zelfzorgstrategieën (zoals lichaamsbeweging en voeding) kan hen helpen te begrijpen wat ze ervaren en hen geruststellen. Een beoordeling wees uit dat educatieve inspanningen, inclusief voedingsadviezen, de algemene premenstruele symptomen bij volwassenen en tieners niet significant verminderden7.
• De ACOG-richtlijnen bevelen een calciumaanvulling van 1.000-1.200 mg per dag aan. Dit kan volwassenen helpen om premenstruele symptomen te beheersen, hoewel het bewijs beperkt is. Calcium kan symptomen zoals een negatieve stemming en fysiek ongemak verminderen, maar de kwaliteit van het beschikbare bewijs blijft laag. De beslissing over mogelijke calciumaanvulling moet altijd in overleg met een arts worden genomen3.
• Voor adolescenten kan een adequate calciuminname via de voeding helpen fysieke premenstruele symptomen te verlichten, maar verder onderzoek is nodig voor deze groep.
• Er zijn echter geen robuuste studies die verbeteringen in TDPM-symptomen koppelen aan eetgewoonten. Het is waarschijnlijk dat de voordelen opwegen tegen de risico’s, gezien de algemene gezondheidsvoordelen van een gezond dieet. Toch zijn er nog geen duidelijke aanbevelingen over voedingsadviezen voor TDPM van experts en instellingen3, 6.

Alternatieve en Holistische Behandelingen voor TDPM

Voor degenen die op zoek zijn naar aanvullende of alternatieve behandelingen voor TDPM, hebben de volgende opties potentiële voordelen aangetoond:

• Acupunctuur: Acupunctuur is effectief gebleken bij het beheersen van zowel fysieke als emotionele symptomen van TDPM, hoewel het onderzoek nog gaande is. Het ACOG geeft een voorwaardelijke aanbeveling voor het gebruik ervan en suggereert dat het extra verlichting kan bieden in combinatie met andere therapieën3.
• Kruiden Supplementen: Kruiden zoals Vitex agnus-castus (monnikspeper) hebben veelbelovende resultaten laten zien bij het verminderen van TDPM-symptomen als alternatief. Hoewel de studies beperkt zijn, wordt monnikspeper over het algemeen als veilig beschouwd en kan het een optie zijn voor degenen die de voorkeur geven aan alternatieve behandelingen8.

Conclusie: Het Vinden van de Juiste TDPM-behandeling

Het beheren van TDPM vereist vaak een multimodale benadering die is afgestemd op individuele behoeften, inclusief levensstijlveranderingen, therapieën en medicatie. Het bijhouden van uw symptomen is de eerste stap naar een medische diagnose van TDPM. Gebruik Belle als uw TDPM-tracker gedurende minimaal 2 maanden, toon het rapport aan uw zorgverlener en verken de behandelingsopties om de beste combinatie voor u te bepalen.

---

Referenties

1. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.). Arlington, VA
2. Jespersen C, Lauritsen MP, Frokjaer VG, Schroll JB. Selective serotonin reuptake inhibitors for premenstrual syndrome and premenstrual dysphoric disorder. Cochrane Database of Systematic Reviews 2024, Issue 8. Art. No.: CD001396. DOI: 10.1002/14651858.CD001396.pub4. Accessed 30 October 2024.
3. Management of Premenstrual Disorders: ACOG Clinical Practice Guideline No. 7. Obstet Gynecol. 2023 Dec 1;142(6):1516-1533. doi: 10.1097/AOG.0000000000005426. PMID: 37973069.
4. Weise C, Kaiser G, Janda C, Kues JN, Andersson G, Strahler J, Kleinstäuber M. Internet-Based Cognitive-Behavioural Intervention for Women with Premenstrual Dysphoric Disorder: A Randomized Controlled Trial. Psychother Psychosom. 2019;88(1):16-29. doi: 10.1159/000496237. Epub 2019 Feb 19. PMID: 30783069.
5. Lustyk MK, Gerrish WG, Shaver S, Keys SL. Cognitive-behavioral therapy for premenstrual syndrome and premenstrual dysphoric disorder: a systematic review. Arch Womens Ment Health. 2009 Apr;12(2):85-96. doi: 10.1007/s00737-009-0052-y. Epub 2009 Feb 27. PMID: 19247573.
6. Liguori F, Saraiello E, Calella P. Premenstrual Syndrome and Premenstrual Dysphoric Disorder’s Impact on Quality of Life, and the Role of Physical Activity. Medicina (Kaunas). 2023 Nov 20;59(11):2044. doi: 10.3390/medicina59112044. PMID: 38004093; PMCID: PMC10673441.
7. Han J, Cha Y, Kim S. Effect of psychosocial interventions on the severity of premenstrual syndrome: a meta-analysis. J Psychosomatic Obstet Gynecol 2019;40:176–84. doi: 10. 1080/0167482X.2018.1480606
8. Cerqueira RO, Frey BN, Leclerc E, Brietzke E. Vitex agnus castus for premenstrual syndrome and premenstrual dysphoric disorder: a systematic review. Arch Womens Ment Health. 2017 Dec;20(6):713-719. doi: 10.1007/s00737-017-0791-0. Epub 2017 Oct 23. PMID: 29063202.